Common form of myxomatosis, with the development
of facial myxoma.
Deze ziekte komt
oorspronkelijk uit Uruguay en is in 1896 door Sanarelli ontdekt. Snel werd
bemerkt dat deze virus bij het Europese wilde konijn (Oryctolagus cuniculi)
verschrikkelijke slijmerige huidabcessen veroorzaakt, die uiteindelijk de
dood ten gevolge hebben.
De virus heeft zich
over het gehele Amerikaanse continent verspreid en komt hier en daar
endemisch voor (Chili, in O. cuniculi, Westen van USA, in Sylvilagus
bachmani). In de 50-er jaren, is het myxomatose virus in Australië onder
wilde konijnen verspreid, om de bevolkingsdichtheid van dezen terug te
brengen. Het resultaat is dat bijna alle wilde konijnen, op een paar
resistente dieren na, uitgeroeid waren. Dezen hebben zich opnieuw kunnen
vermeerderen en hebben het land daarbij opnieuw gekoloniseerd.
In Europa is het virus een paar jaar later binnen gekomen
en heeft zich razend snel verspreid, en komt nu in sommige streken endemisch
voor. Het meest getroffen door deze virus zijn: het Europese wilde konijn (O.
cuniculi), de Europese veldhaas (Lepus europaeus), de
Alpensneeuwhaas (Lepus timidus), de Tapeti (S. brasiliensis),
de Brush Katoenstaart (S. bachmani) en de Oostelijke Katoenstaart (S.
floridanus).
Myxomatose
is een virus uit de pokken familie, er bestaan verschillende variaties van
deze ziekte, sommigen zijn virulent, zoals de; Standard Laboratory, Lausanne
en California. Andere variaties zijn chronisch. Genetische studies tonenverwantschap met het Shope fibroom virus
(zie: Fibromatosis).
De
ziekte wordt verspreid door insecten, zoals vlooien, muggen, muskieten,
luizen en mijt. Vermoed wordt dat ook huid tot huid contact genoeg kan zijn
om de ziekte tussen konijnen te verspreiden.
Klinische verschijnselen
De kwaadaardigheid van
myxomatose hangt van de variant af. De eerste tekenen van de ziekte
verschijnen na 3 dagen op het hoofd: als eerste zwellen de oogleden op
(oedemen), gevolgd door opgezwollen lippen, geslachtsorganen en purulente
oogbindvlies-ontsteking, die in een later stadium tot blindheid leidt.
MediRabbit
Konijn dat
aan een gevorderde vorm van myxomatosis leidt, met abcessen op het hoofd,
opgezwollen oogleden en neusletsels.
MediRabbit
Links: Details of van korsterige letsels rond om de neus en mond.
Rechts: Opgezwollen oog en lid and
etterend oog.
Bij de chronische vorm van myxomatose verschijnen huid
tumors, voornamelijk op oren, neus en poten. Deze verdwijnen meestal
spontaan. Een gevolg van deze minder ernstige vorm van de ziekte is dat ze
meestal pneumonie veroorzaakt door de bacteriën Pasteurella multocida
en Staphiloccoccus aureus. Vaak gaat deze pneumonie gepaard met
ademhalings moeilijkheden (dyspnoea). De dood treedt meestal tussen de 8ste
en 15de dag op.
Video:Myxomatosis (1): Klinischeverschijnselen
Diagnose
Although the disease
depends on the strain of myxoma virus, it is usually severe and almost always
fatal.
The clinical symptoms are
sufficient for diagnosis. One must keep in mind though, that early stages of
the spirochetosis disease (caused by the parasite Treponema sp.,
affecting the perianal parts of the rabbit) look similar to those of
myxomatosis. Indeed, tumors of those diseases show close similarities, so spirochetosis and myxomatosis
must be carefully differentiated from each other.
Myxomatosis should
furthermore be differentiated from an upper respiratory infection, like e.g.
Pasteurellosis. In the later, no swelling is observed in the perianal region,
on the contrary to myxomatosis.
In the case myxomatosis is
chronic, it is recommended to do a biopsy and check it for the presence of
viruses.
Treatment
Bij de agressievere vormen van deze ziekte is de
kans van overleven van een konijn nihil. Daardoor wordt meestal aangeraden
het dier op "humane" wijze in te laten slapen.
Als er toch voor een behandeling gekozen wordt,
is deze meestal, langdurig zwaar en intensief aan verpleging. Het is
belangrijk het zieke konijn in een verwarmde omgeving te houden (21-22°C).
Ogen en neus moeten regelmatig schoon gehouden worden. Gedurende de
behandeling is het aanbevolen om zowel vocht als voedsel toe te dienen,
ondanks het feit dat zieke konijnen meestal goed blijven drinken. Als er
huidtumors aanwezig zijn, kunnen dezeoperatief verwijderd worden. Op een gegeven moment treden er
secondaire complicaties op, zoals longziektes en pneumonie, veroorzaakt door
Pasteurella spp of Staphilococcus spp.
Konijnen, die met de subacute vorm van myxomatose
besmet zijn, genezen spontaan. Om longcomplicaties te vermijden, kan antibiotica
gegeven worden.
Video:Myxomatosis (2): Vaccinatie
Depending
on the vaccine used and the age or breed of rabbits, vaccinated rabbits may
develop a mild to serious form of the disease. In rare cases, the rabbit must
be put to sleep.
Denise Baart
Bucks, a ±3 years old male non-castrated dwarf rabbit, suffered from
eye infections. It was unsuccessfully treated with Gentapolycort
eye drops and Baytril (enrofloxacin). Bucks was
then vaccinated against myxomatosis (Lyomyxovax). He apparently developed an allergic
reaction to the vaccine. Ten days after
the vaccination, a huge lump appeared on his back and he became blind.
Blisters appeared around his eyes. Crusty dermatitis developed. As his
condition kept worsening, Despite dedicated
care by the veterinarian and the owners, his condition kept deteriorating
and he was humanely put to sleep.
For verdere informatie over myxomatosis
bij konijnen,
A
special thanks to Denise Baart, for sharing the pictures of her rabbit Bucks.
Verdereinformatie
Best SM, Collins SV, Kerr PJ. Coevolution
of host and virus: cellular localization of virus in myxoma virus infection
of resistant and susceptible European rabbits. Virology. 2000; 277(1):76-91.
Boag
B. Observations on the seasonal incidence of myxomatosis and its interactions
with helminth parasites in the European rabbit
(Oryctolagus cuniculus). J Wildl
Dis. 1988; 24(3):450-5.
Boag
B, Lello J, Fenton A, Tompkins DM, Hudson PJ.
Patterns of parasite aggregation in the wild European rabbit (Oryctolagus cuniculus). Int J Parasitol. 2001; 31(13):1421-8.
Calvete
C, Estrada R, Villafuerte R, Osacar
JJ, Lucientes J. Epidemiology of viral haemorrhagic disease and myxomatosis in a free-living
population of wild rabbits. Vet Rec. 2002; 150(25):776-82.
Chapple
PJ, Lewis ND. Myxomatosis and the rabbit flea. Nature. 1965; 207(995):388-9.
Chapuis
JL, Chantal J, Bijlenga G. Myxomatosis in the sub-antarctic islands of Kerguelen, without vectors, thirty
years after its introduction. C R AcadSci III. 1994; 317(2):174-82.
Duclos
P, Caillet J, Javelot P.
Aerobic bacterial flora of the nasal cavity of rabbits. Ann Rech Vet. 1986; 17(2):185-90.
Edmonds JW, Nolan IF, Shepherd RC, Gocs A. Myxomatosis: the virulence of field strains
of myxoma virus in a population of wild rabbits (Oryctolagus cuniculus L.) with high resistance to myxomatosis. J Hyg (Lond). 1975; 74(3):417-8.
Flowerdew
JR, Trout RC, Ross J. Myxomatosis: population dynamics of rabbits (Oryctolagus
cuniculus Linnaeus, 1758) and ecological
effects in the United Kingdom. Rev Sci Tech. 1992;
11(4):1109-13.
Fountain S, Holland MK, Hinds LA, Janssens
PA, Kerr PJ. Interstitial orchitis with impaired steroidogenesis and spermatogenesis in the testes of
rabbits infected with an attenuated strain of myxoma virus. J ReprodFertil. 1997;
110(1):161-9.
Ghram
A, Benzarti M, Amira A, Amara A. Myxomatosis in Tunisia: seroepidemiological
study in the Monastir region (Tunisia). Arch Inst
Pasteur Tunis. 1996; 73(3-4):167-72.
Gorski
J, Mizak B, Chrobocinska
M. Control of rabbit myxomatosis in Poland. Rev Sci
Tech. 1994; 13(3):869-79.
Jiran
E, Sladka M, Kunstyr I. Myxomatosis
of rabbits--study of virus modification. ZentralblVeterinarmed B. 1970; 17(3):418-28.
Joubert
L, Tuaillon P, Larbaigt
G. Serologic and allergologic relationship between
rabbit myxomatosis and fibromatosis viruses. Conglutination reaction and homologous
and heterologous hypersensitivity. Bull Acad Vet Fr. 1970; 43(6):259-76.
Joubert
L, Oudar J, Mouchet J, Hannoun C. Transmission of myxomatosis by mosquitoes in Camargue. Preeminent role of Aedescaspius and Anopheles of the maculipennis group. Bull Acad
Vet Fr. 1967; 40(7):315-22.
Kerr PJ, Merchant JC, Silvers L, Hood GM, Robinson AJ.
Monitoring the spread of myxoma virus in rabbit Oryctolagus cuniculus populations on the southern tablelands of
New South Wales, Australia. II. Selection of a strain of virus for release. Epidemiol Infect. 2003; 130(1):123-33.
Kerr PJ, Best SM. Myxoma virus in rabbits. Rev Sci Tech. 1998; 17(1):256-68.
Lawton MP. Myxomatosis vaccine. Vet Rec. 1992; 130(18):407-8.
Licon
Luna RM. First report of myxomatosis in Mexico. J Wildl
Dis. 2000; 36(3):580-3.
Marcato
PS, Simoni P. Ultrastructural researches on rabbit
myxomatosis. Lymphnodal lesions. Vet Pathol. 1977; 14(4):361-7.
Marlier
D, Mainil J, Linde A, Vindevogel H.Infectious agents associated with rabbit pneumonia: isolation of amyxomatous myxoma virus strains. Vet J. 2000;
159(2):171-8.
Merchant JC, Kerr PJ, Simms NG, Robinson AJ. Monitoring the
spread of myxoma virus in rabbit Oryctolagus cuniculus
populations on the southern tablelands of New South Wales, Australia. I.
Natural occurrence of myxomatosis. Epidemiol
Infect. 2003; 130(1):113-21.
Merchant JC, Kerr PJ, Simms NG, Hood GM, Pech
RP, Robinson AJ. Monitoring the spread of myxoma virus in rabbit Oryctolagus
cuniculus populations on the southern
tablelands of New South Wales, Australia. III. Release, persistence and rate
of spread of an identifiable strain of myxoma virus. Epidemiol
Infect. 2003; 130(1):135-47.
Nash P, Barrett J, Cao JX, Hota-Mitchell
S, Lalani AS, Everett H, Xu
XM, Robichaud J, Hnatiuk
S, Ainslie C, Seet BT, McFadden G. Immunomodulation by viruses: the myxoma virus story. Immunol Rev. 1999; 168:103-20.
Omori M, Banfield WG. Shope fibroma
and rabbit myxoma factories: electron microscopic observations. J Electron Microsc (Tokyo). 1970; 19(4):381-3.
Patterson-Kane J. Study of localiseddermatosis in rabbits caused by myxomatosis. Vet
Rec. 2003; 152(10):308.
Patton NM, Holmes HT. Myxomatosis in domestic rabbits in
Oregon. J Am Vet Med Assoc. 1977; 171(6):560-2.
Regnery
DC. The epidemic potential of Brazilian myxoma virus (Lausanne strain) for
three species of North American cottontails. Am J Epidemiol.
1971; 94(5):514-9.
Regnery
DC, Miller JH. A myxoma virus epizootic in a brush rabbit population. J Wildl Dis.
1972; 8(4):327-31.
Robinson AJ, Muller WJ, Braid AL,
Kerr PJ. The effect of buprenorphine
on the course of disease in laboratory rabbits infected with myxoma virus.
Lab Anim. 1999; 33(3):252-7.
Ross J. Myxomatosis and the rabbit. Br Vet J. 1972;
128(4):172-6.
Ross J, TittensorAM.
The establishment and spread of myxomatosis and its effect on rabbit
populations. Philos Trans R Soc Lond
B Biol Sci. 1986; 314(1167):599-606.
Ross J, Sanders MF. The development of genetic resistance to
myxomatosis in wild rabbits in Britain. J Hyg (Lond). 1984; 92(3):255-61.
Ross J, Tittensor AM, Fox AP,
Sanders MF. Myxomatosis in farmland rabbit populations in England and Wales. Epidemiol Infect. 1989; 103(2):333-57.
Ross J, Sanders MF. Changes in the virulence of myxoma virus
strains in Britain. Epidemiol Infect. 1987;
98(1):113-7.
Rothschild M. Myxomatosis and the rabbit flea. Nature. 1965;
207(2):1162-3.
Sellers RF. Possible windborne spread of myxomatosis to
England in 1953. Epidemiol Infect. 1987
Feb;98(1):119-25
Shepherd RC. Myxomatosis: the occurrence of Spilopsyllus
cuniculi (Dale) larvae on dead rabbit kittens. J Hyg
(Lond). 1978; 80(3):427-9.
Shepherd RC, Edmonds JW. Myxomatosis: the release and spread
of the European rabbit flea Spilopsyllus cuniculi (Dale) in the
Central District of Victoria. J Hyg (Lond). 1979; 83(2):285-94.
Sobey
WR, Conolly D, Haycockp,
Edmonds JW. Myxomatosis. The effect of age upon survival of wild and domestic
rabbits (Oryctolagus cuniculus) with a
degree of genetic resistance and unselected domestic rabbits infected with
myxoma virus. J Hyg (Lond).
1970; 68(1):137-49.
Sobey
WR, Conolly D. Myxomatosis: passive immunity in the
offspring of immune rabbits (Oryctolagus cuniculus)
infested with fleas (Spilopsyllus cuniculi Dale) and exposed to myxoma virus.
J Hyg (Lond). 1975; 74(1):43-55.
Torres JM, Sanchez C, Ramirez MA,
Morales M, Barcena J, Ferrer J, Espuna
E, Pages-Mante A, Sanchez-Vizcaino JM. First field trial of a transmissible recombinant
vaccine against myxomatosis and rabbit hemorrhagic disease. Vaccine. 2001;
19(31):4536-43.
Trout RC, Ross J, Fox AP. Does myxomatosis still regulate
numbers of rabbits (Oryctolagus cuniculus
Linnaeus, 1758) in the United Kingdom? Rev Sci
Tech. 1993; 12(1):35-8.
Werffeli
F. Observations on the appearance of a clinically atypical manifestation of
myxomatosis in wild and domestic rabbits. Schweiz
Arch Tierheilkd. 1967; 109(1):9-16.
Williams RT, Dunsmore JD, Parer I. Evidence for the existence of latent myxoma
virus in rabbits (Oryctolaquscuniculus (L.)). Nature. 1972; 238(5359):99-101.
Wunderwald
C, Hoop RK, Not I, Grest P. Myxomatosis in the
rabbit. Schweiz Arch Tierheilkd.
2001; 143(11):555-8
Zuniga MC. Lessons in D tente
or know thy host: The immunomodulatory
gene products of myxoma virus. J Biosci. 2003;
28(3):273-85.
