Myxomatosis

 

 

Esther van Praag Ph.D.

 

MediRabbit.com wordt uitsluitend gefinancierd door gevers.

Elke donatie, ongeacht hoe groot, wordt gewaardeerd en zal helpen bij de voortzetting van het onderzoek van de medische zorg en de gezondheid van konijnen.

Bedankt  

 

MediRabbit

 

Common form of myxomatosis, with the development of facial myxoma.

 Deze ziekte komt oorspronkelijk uit Uruguay en is in 1896 door Sanarelli ontdekt. Snel werd bemerkt dat deze virus bij het Europese wilde konijn (Oryctolagus cuniculi) verschrikkelijke slijmerige huidabcessen veroorzaakt, die uiteindelijk de dood ten gevolge hebben.

De virus heeft zich over het gehele Amerikaanse continent verspreid en komt hier en daar endemisch voor (Chili, in O. cuniculi, Westen van USA, in Sylvilagus bachmani). In de 50-er jaren, is het myxomatose virus in Australië onder wilde konijnen verspreid, om de bevolkingsdichtheid van dezen terug te brengen. Het resultaat is dat bijna alle wilde konijnen, op een paar resistente dieren na, uitgeroeid waren. Dezen hebben zich opnieuw kunnen vermeerderen en hebben het land daarbij opnieuw gekoloniseerd.

In Europa is het virus een paar jaar later binnen gekomen en heeft zich razend snel verspreid, en komt nu in sommige streken endemisch voor. Het meest getroffen door deze virus zijn: het Europese wilde konijn (O. cuniculi), de Europese veldhaas (Lepus europaeus), de Alpensneeuwhaas (Lepus timidus), de Tapeti (S. brasiliensis), de Brush Katoenstaart (S. bachmani) en de Oostelijke Katoenstaart (S. floridanus).

Myxomatose is een virus uit de pokken familie, er bestaan verschillende variaties van deze ziekte, sommigen zijn virulent, zoals de; Standard Laboratory, Lausanne en California. Andere variaties zijn chronisch. Genetische studies tonen  verwantschap met het Shope fibroom virus (zie: Fibromatosis).

De ziekte wordt verspreid door insecten, zoals vlooien, muggen, muskieten, luizen en mijt. Vermoed wordt dat ook huid tot huid contact genoeg kan zijn om de ziekte tussen konijnen te verspreiden.

Klinische verschijnselen

De kwaadaardigheid van myxomatose hangt van de variant af. De eerste tekenen van de ziekte verschijnen na 3 dagen op het hoofd: als eerste zwellen de oogleden op (oedemen), gevolgd door opgezwollen lippen, geslachtsorganen en purulente oogbindvlies-ontsteking, die in een later stadium tot blindheid leidt.

 

MediRabbit

 

Konijn dat aan een gevorderde vorm van myxomatosis leidt, met abcessen op het hoofd, opgezwollen oogleden en neusletsels.

 

  

MediRabbit

 

Links: Details of van korsterige letsels rond om de neus en mond.

Rechts: Opgezwollen oog en lid and etterend oog.

Bij de chronische vorm van myxomatose verschijnen huid tumors, voornamelijk op oren, neus en poten. Deze verdwijnen meestal spontaan. Een gevolg van deze minder ernstige vorm van de ziekte is dat ze meestal pneumonie veroorzaakt door de bacteriën Pasteurella multocida en Staphiloccoccus aureus. Vaak gaat deze pneumonie gepaard met ademhalings moeilijkheden (dyspnoea). De dood treedt meestal tussen de 8ste en 15de dag op.

 

Video: Myxomatosis (1): Klinische verschijnselen

Diagnose

Although the disease depends on the strain of myxoma virus, it is usually severe and almost always fatal.

The clinical symptoms are sufficient for diagnosis. One must keep in mind though, that early stages of the spirochetosis disease (caused by the parasite Treponema sp., affecting the perianal parts of the rabbit) look similar to those of myxomatosis. Indeed, tumors of those diseases show close similarities, so spirochetosis and myxomatosis must be carefully differentiated from each other.

Myxomatosis should furthermore be differentiated from an upper respiratory infection, like e.g. Pasteurellosis. In the later, no swelling is observed in the perianal region, on the contrary to myxomatosis.

In the case myxomatosis is chronic, it is recommended to do a biopsy and check it for the presence of viruses.

 Treatment

Bij de agressievere vormen van deze ziekte is de kans van overleven van een konijn nihil. Daardoor wordt meestal aangeraden het dier op "humane" wijze in te laten slapen.

Als er toch voor een behandeling gekozen wordt, is deze meestal, langdurig zwaar en intensief aan verpleging. Het is belangrijk het zieke konijn in een verwarmde omgeving te houden (21-22°C). Ogen en neus moeten regelmatig schoon gehouden worden. Gedurende de behandeling is het aanbevolen om zowel vocht als voedsel toe te dienen, ondanks het feit dat zieke konijnen meestal goed blijven drinken. Als er huidtumors aanwezig zijn, kunnen deze  operatief verwijderd worden. Op een gegeven moment treden er secondaire complicaties op, zoals longziektes en pneumonie, veroorzaakt door Pasteurella spp of Staphilococcus spp.

Konijnen, die met de subacute vorm van myxomatose besmet zijn, genezen spontaan. Om longcomplicaties te vermijden, kan antibiotica gegeven worden.

Video: Myxomatosis (2): Vaccinatie

 

 

Depending on the vaccine used and the age or breed of rabbits, vaccinated rabbits may develop a mild to serious form of the disease. In rare cases, the rabbit must be put to sleep.

Denise Baart

Bucks, a ±3 years old male non-castrated dwarf rabbit, suffered from eye infections. It was unsuccessfully treated with Gentapolycort eye drops and Baytril (enrofloxacin). Bucks was then vaccinated against myxomatosis (Lyomyxovax). He apparently developed an allergic reaction to the vaccine. Ten days after the vaccination, a huge lump appeared on his back and he became blind. Blisters appeared around his eyes. Crusty dermatitis developed. As his condition kept worsening, Despite dedicated care by the veterinarian and the owners, his condition kept deteriorating and he was humanely put to sleep.

 

For verdere informatie over myxomatosis bij konijnen,

Skin Diseases of Rabbits

by E. van Praag, A. Maurer and T. Saarony,

2010, 408 paginas. $85.-

 

Bemerking

A special thanks to Denise Baart, for sharing the pictures of her rabbit Bucks.

Verdere informatie

Best SM, Collins SV, Kerr PJ. Coevolution of host and virus: cellular localization of virus in myxoma virus infection of resistant and susceptible European rabbits. Virology. 2000; 277(1):76-91.

Boag B. Observations on the seasonal incidence of myxomatosis and its interactions with helminth parasites in the European rabbit (Oryctolagus cuniculus). J Wildl Dis. 1988; 24(3):450-5.

Boag B, Lello J, Fenton A, Tompkins DM, Hudson PJ. Patterns of parasite aggregation in the wild European rabbit (Oryctolagus cuniculus). Int J Parasitol. 2001; 31(13):1421-8.

Calvete C, Estrada R, Villafuerte R, Osacar JJ, Lucientes J. Epidemiology of viral haemorrhagic disease and myxomatosis in a free-living population of wild rabbits. Vet Rec. 2002; 150(25):776-82.

Chapple PJ, Lewis ND. Myxomatosis and the rabbit flea. Nature. 1965; 207(995):388-9.

Chapuis JL, Chantal J, Bijlenga G. Myxomatosis in the sub-antarctic islands of Kerguelen, without vectors, thirty years after its introduction. C R Acad Sci III. 1994; 317(2):174-82.

Duclos P, Caillet J, Javelot P. Aerobic bacterial flora of the nasal cavity of rabbits. Ann Rech Vet. 1986; 17(2):185-90. 

Edmonds JW, Nolan IF, Shepherd RC, Gocs A. Myxomatosis: the virulence of field strains of myxoma virus in a population of wild rabbits (Oryctolagus cuniculus L.) with high resistance to myxomatosis. J Hyg (Lond). 1975; 74(3):417-8.

Flowerdew JR, Trout RC, Ross J. Myxomatosis: population dynamics of rabbits (Oryctolagus cuniculus Linnaeus, 1758) and ecological effects in the United Kingdom. Rev Sci Tech. 1992; 11(4):1109-13.

Fountain S, Holland MK, Hinds LA, Janssens PA, Kerr PJ. Interstitial orchitis with impaired steroidogenesis and spermatogenesis in the testes of rabbits infected with an attenuated strain of myxoma virus. J Reprod Fertil. 1997; 110(1):161-9.

Ghram A, Benzarti M, Amira A, Amara A. Myxomatosis in Tunisia: seroepidemiological study in the Monastir region (Tunisia). Arch Inst Pasteur Tunis. 1996; 73(3-4):167-72.

Gorski J, Mizak B, Chrobocinska M. Control of rabbit myxomatosis in Poland. Rev Sci Tech. 1994; 13(3):869-79.

Jiran E, Sladka M, Kunstyr I. Myxomatosis of rabbits--study of virus modification. Zentralbl Veterinarmed B. 1970; 17(3):418-28.

Joubert L, Tuaillon P, Larbaigt G. Serologic and allergologic relationship between rabbit myxomatosis and fibromatosis viruses. Conglutination reaction and homologous and heterologous hypersensitivity. Bull Acad Vet Fr. 1970; 43(6):259-76.

Joubert L, Oudar J, Mouchet J, Hannoun C. Transmission of myxomatosis by mosquitoes in Camargue. Preeminent role of Aedes caspius and Anopheles of the maculipennis group. Bull Acad Vet Fr. 1967; 40(7):315-22.

Kerr PJ, Merchant JC, Silvers L, Hood GM, Robinson AJ. Monitoring the spread of myxoma virus in rabbit Oryctolagus cuniculus populations on the southern tablelands of New South Wales, Australia. II. Selection of a strain of virus for release. Epidemiol Infect. 2003; 130(1):123-33.

Kerr PJ, Best SM. Myxoma virus in rabbits. Rev Sci Tech. 1998; 17(1):256-68.

Lawton MP. Myxomatosis vaccine. Vet Rec. 1992; 130(18):407-8.

Licon Luna RM. First report of myxomatosis in Mexico. J Wildl Dis. 2000; 36(3):580-3.

Marcato PS, Simoni P. Ultrastructural researches on rabbit myxomatosis. Lymphnodal lesions. Vet Pathol. 1977; 14(4):361-7.

Marlier D, Mainil J, Linde A, Vindevogel H.  Infectious agents associated with rabbit pneumonia: isolation of amyxomatous myxoma virus strains. Vet J. 2000; 159(2):171-8.

Merchant JC, Kerr PJ, Simms NG, Robinson AJ. Monitoring the spread of myxoma virus in rabbit Oryctolagus cuniculus populations on the southern tablelands of New South Wales, Australia. I. Natural occurrence of myxomatosis. Epidemiol Infect. 2003; 130(1):113-21.

Merchant JC, Kerr PJ, Simms NG, Hood GM, Pech RP, Robinson AJ. Monitoring the spread of myxoma virus in rabbit Oryctolagus cuniculus populations on the southern tablelands of New South Wales, Australia. III. Release, persistence and rate of spread of an identifiable strain of myxoma virus. Epidemiol Infect. 2003; 130(1):135-47.

Nash P, Barrett J, Cao JX, Hota-Mitchell S, Lalani AS, Everett H, Xu XM, Robichaud J, Hnatiuk S, Ainslie C, Seet BT, McFadden G. Immunomodulation by viruses: the myxoma virus story. Immunol Rev. 1999; 168:103-20.

Omori M, Banfield WG. Shope fibroma and rabbit myxoma factories: electron microscopic observations. J Electron Microsc (Tokyo). 1970; 19(4):381-3.

Patterson-Kane J. Study of localised dermatosis in rabbits caused by myxomatosis. Vet Rec. 2003; 152(10):308.

Patton NM, Holmes HT. Myxomatosis in domestic rabbits in Oregon. J Am Vet Med Assoc. 1977; 171(6):560-2.

Regnery DC. The epidemic potential of Brazilian myxoma virus (Lausanne strain) for three species of North American cottontails. Am J Epidemiol. 1971; 94(5):514-9.

Regnery DC, Miller JH. A myxoma virus epizootic in a brush rabbit population. J Wildl Dis. 1972; 8(4):327-31.

Robinson AJ, Muller WJ, Braid AL, Kerr PJ. The effect of buprenorphine on the course of disease in laboratory rabbits infected with myxoma virus. Lab Anim. 1999; 33(3):252-7.

Ross J. Myxomatosis and the rabbit. Br Vet J. 1972; 128(4):172-6.

Ross J, Tittensor AM. The establishment and spread of myxomatosis and its effect on rabbit populations. Philos Trans R Soc Lond B Biol Sci. 1986; 314(1167):599-606.

Ross J, Sanders MF. The development of genetic resistance to myxomatosis in wild rabbits in Britain. J Hyg (Lond). 1984; 92(3):255-61.

Ross J, Tittensor AM, Fox AP, Sanders MF. Myxomatosis in farmland rabbit populations in England and Wales. Epidemiol Infect. 1989; 103(2):333-57.

Ross J, Sanders MF. Changes in the virulence of myxoma virus strains in Britain. Epidemiol Infect. 1987; 98(1):113-7.

Rothschild M. Myxomatosis and the rabbit flea. Nature. 1965; 207(2):1162-3.

Sellers RF. Possible windborne spread of myxomatosis to England in 1953. Epidemiol Infect. 1987 Feb;98(1):119-25

Shepherd RC. Myxomatosis: the occurrence of Spilopsyllus cuniculi (Dale) larvae on dead rabbit kittens. J Hyg (Lond). 1978; 80(3):427-9.

Shepherd RC, Edmonds JW. Myxomatosis: the release and spread of the European rabbit flea Spilopsyllus cuniculi (Dale) in the Central District of Victoria. J Hyg (Lond). 1979; 83(2):285-94.

Sobey WR, Conolly D, Haycockp, Edmonds JW. Myxomatosis. The effect of age upon survival of wild and domestic rabbits (Oryctolagus cuniculus) with a degree of genetic resistance and unselected domestic rabbits infected with myxoma virus. J Hyg (Lond). 1970; 68(1):137-49.

Sobey WR, Conolly D. Myxomatosis: passive immunity in the offspring of immune rabbits (Oryctolagus cuniculus) infested with fleas (Spilopsyllus cuniculi Dale) and exposed to myxoma virus. J Hyg (Lond). 1975; 74(1):43-55.

Torres JM, Sanchez C, Ramirez MA, Morales M, Barcena J, Ferrer J, Espuna E, Pages-Mante A, Sanchez-Vizcaino JM. First field trial of a transmissible recombinant vaccine against myxomatosis and rabbit hemorrhagic disease. Vaccine. 2001; 19(31):4536-43.

Trout RC, Ross J, Fox AP. Does myxomatosis still regulate numbers of rabbits (Oryctolagus cuniculus Linnaeus, 1758) in the United Kingdom? Rev Sci Tech. 1993; 12(1):35-8.

Werffeli F. Observations on the appearance of a clinically atypical manifestation of myxomatosis in wild and domestic rabbits. Schweiz Arch Tierheilkd. 1967; 109(1):9-16.

Williams RT, Dunsmore JD, Parer I. Evidence for the existence of latent myxoma virus in rabbits (Oryctolaqus cuniculus (L.)). Nature. 1972; 238(5359):99-101.

Wunderwald C, Hoop RK, Not I, Grest P. Myxomatosis in the rabbit. Schweiz Arch Tierheilkd. 2001; 143(11):555-8

Zuniga MC. Lessons in D tente or know thy host: The immunomodulatory gene products of myxoma virus. J Biosci. 2003; 28(3):273-85.

 

 

 

 

e-mail: info@medirabbit.com